Misie

• • • Aktualności
    • O grupie
    • Wiersze i piosenki
    • ZAMIERZENIA PROGRAMOWE
    • Wspomagnie rozwoju
    • Język angielski
    • Kącik dla Rodziców
• • • JAK ROZWIJAĆ KONCENTRACJĘ UWAGI U DZIECKA 6-LETNIEGO?
      Proste ćwiczenia do wykonania w domu

      Drodzy Rodzice!

      Koncentracja uwagi to jedna z ważniejszych umiejętności, które dziecko rozwija przed rozpoczęciem nauki
      w szkole. Dzięki niej potrafi skupić się na wykonywanym zadaniu, słuchać poleceń, zapamiętywać informacje
      i doprowadzać rozpoczętą pracę do końca. Ćwiczenia rozwijające koncentrację wspierają również pamięć, spostrzegawczość, logiczne myślenie oraz cierpliwość. Nie muszą być długie ani skomplikowane – wystarczy poświęcić dziecku 10–15 minut dziennie na wspólną zabawę.
      Najważniejsze, aby ćwiczenia odbywały się w przyjaznej atmosferze, bez pośpiechu i presji. Pamiętajmy, że nauka przez zabawę przynosi najlepsze efekty!

      10 prostych ćwiczeń do wykonania w domu

      1. Znajdź różnice
      Wybierzcie dwie podobne ilustracje. Zadaniem dziecka jest odnalezienie 5 lub więcej różnic. Można również wykorzystać obrazki z książeczek.

      2. Kolorowe sortowanie
      Przygotujcie klocki, guziki lub nakrętki w różnych kolorach. Poproście dziecko o posegregowanie ich według koloru, wielkości lub kształtu.

      3. Co zniknęło?
      Połóżcie na stole 5–7 przedmiotów. Dajcie dziecku chwilę na ich zapamiętanie, a następnie poproście o zamknięcie oczu i zabierzcie jeden przedmiot. Czy dziecko odgadnie, czego brakuje?

      4. Odtwórz wzór
      Ułóżcie z klocków prosty wzór, np. czerwony–żółty–niebieski. Dziecko przygląda się, a następnie odtwarza układ z własnych klocków.

      5. Labirynty
      Zaproponujcie dziecku przejście labiryntu ołówkiem. Zadaniem jest znalezienie właściwej drogi bez przekraczania linii.

      6. Słuchaj uważnie!
      Wypowiadajcie różne słowa. Dziecko ma klasnąć tylko wtedy, gdy usłyszy ustalone słowo, np. „kot”. Można też umówić się na reakcję na określoną głoskę.

      7. Powtórz ruchy
      Rodzic wykonuje krótką sekwencję ruchów, np. klaśnięcie, tupnięcie, podskok. Dziecko musi uważnie obserwować i powtórzyć kolejność.

      8. Detektyw na obrazku
      Otwórzcie książkę z dużą ilustracją. Poproście dziecko, aby znalazło np. trzy czerwone przedmioty, dwa zwierzęta i jeden przedmiot zaczynający się na głoskę „k”.

      9. Układanki i puzzle
      Układanie puzzli, tangramów lub obrazków z kilku elementów uczy skupienia, cierpliwości i analizowania szczegółów.

      10. Rysuj lub koloruj według instrukcji
      Wydawajcie dziecku krótkie polecenia, np. „Narysuj dom, nad nim słońce, obok domu drzewo, a pod drzewem kwiatek”. Dziecko musi uważnie słuchać i zapamiętać kolejność lub kolory, którymi ma pokolorować dane elementy.

      Kilka ważnych wskazówek dla rodziców

      • Ćwiczcie regularnie, najlepiej przez kilka lub kilkanaście minut dziennie.
      • Wyłączcie telewizor i ograniczcie inne rozpraszacze.
      • Wspierajmy dzieci każdego dnia – małymi krokami i przez zabawę.
      • Zaczynajcie od prostych zadań, stopniowo zwiększając ich trudność.
      • Chwalcie dziecko za wysiłek i zaangażowanie, nie tylko za poprawne wykonanie.
      • Pozwólcie dziecku czasem samodzielnie wybrać zabawę.

      PAMIĘTAJMY!

      Koncentracja uwagi rozwija się stopniowo. Nie oczekujmy od dziecka, że od razu będzie długo i bez przerwy skupione na jednym zadaniu. Dajmy mu czas, wspierajmy je i przede wszystkim bawmy się razem!
      Nawet krótka chwila wspólnej zabawy może być wartościowym treningiem dla małego umysłu

      .............................................................................................................................................................................................

      Drodzy Rodzice!

      
      Każde dziecko czasami zachowuje się w sposób, który jest trudny lub nieakceptowalny. W wieku 6 lat dzieci dopiero uczą się panowania nad emocjami, rozwiązywania konfliktów i przewidywania konsekwencji swojego zachowania. W takich sytuacjach bardzo ważna jest spokojna rozmowa z dzieckiem.

      Jak rozmawiać?

      1. Najpierw wysłuchajmy dziecka. Zapytajmy: „Co się wydarzyło?”, „Co wtedy czułeś/czułaś?”.

      2. Nazwijmy zachowanie, a nie dziecko. Zamiast: „Jesteś niegrzeczny”, powiedzmy: „To, że uderzyłeś kolegę, nie jest właściwym sposobem rozwiązywania problemu.”

      3. Jasno określmy granicę. Dziecko powinno wiedzieć, jakie zachowania są nieakceptowalne i dlaczego. Możemy powiedzieć: „Możesz być zły, ale nie możesz bić, popychać ani obrażać innych.”

      4. Porozmawiajmy o tym, co można zrobić inaczej. Zapytajmy: „Co możesz zrobić następnym razem, kiedy bardzo się zdenerwujesz?”

      5. Zachęcajmy do naprawienia sytuacji. Przeprosiny, pomoc koledze czy naprawienie tego, co zostało zniszczone, uczą dziecko odpowiedzialności za własne zachowanie.

      6. Doceniajmy każdą próbę poprawy. Zauważajmy, kiedy dziecko poradzi sobie lepiej: „Widziałam, że tym razem byłeś zły, ale powiedziałeś o tym zamiast krzyczeć. To był dobry wybór.”

       

      Pamiętajmy: Emocje dziecka są zawsze ważne i mają prawo się pojawiać. Nie każde zachowanie jest jednak akceptowalne. 

      Dziecko powinno wiedzieć, że tak samo jak ono ma swoje prawa, mają je również inne dzieci - prawo do bezpieczeństwa, szacunku, spokoju i własnych granic. Każdy może przeżywać złość, smutek czy zdenerwowanie ale nie wolno krzywdzić innych, bić, popychać, wyśmiewać, obrażać ani celowo sprawiać komuś przykrości.

       

      Naszym wspólnym zadaniem jest pomóc dziecku zrozumieć tę różnicę i nauczyć je, jak radzić sobie w trudnych sytuacjach. Wspólne, spokojne i konsekwentne podejście domu oraz przedszkola daje dziecku jasne granice i poczucie bezpieczeństwa. Uczmy dzieci jak wyrażać złość, rozwiązywać konflikty i reagować w sposób, który nie narusza praw i granic innych osób.

      Rozmawiajmy o zachowaniu, nie oceniajmy dziecka. Pokazujmy, że każdy zasługuje na szacunek i bezpieczeństwo.

       

       

       

      ...........................................................................................................................................................................................

      Aktywność ruchowa w wieku przedszkolnym jest bardzo ważna, ponieważ wspiera prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny i społeczny dziecka. Pomaga rozwijać sprawność, koordynację ruchową, równowagę oraz motorykę dużą i małą. Ruch wpływa także na koncentrację, samopoczucie i zdrowie, a wspólne zabawy ruchowe uczą współpracy, zasad i radzenia sobie z emocjami.

      Dzięki aktywności dzieci stają się bardziej samodzielne, pewne siebie i chętnie poznają świat.

      Oto krótkie i konkretne przykłady, które możesz wykorzystać np. w dokumentacji przedszkolnej: Wspieranie rozwoju motorycznego dzieci – przykłady:

      zabawy ruchowe – bieganie, skakanie, czworakowanie, omijanie przeszkód,

      ćwiczenia z piłkami – rzucanie, łapanie, toczenie i kopanie,

      ćwiczenia równoważne – chodzenie po linie, ścieżkach sensorycznych i wyznaczonym torze,

      tory przeszkód – pokonywanie tuneli, przechodzenie pod przeszkodami, przeskakiwanie przez niskie elementy,

      zabawy rozwijające motorykę małą – wycinanie, lepienie z plasteliny, nawlekanie, rysowanie i malowanie,

      ćwiczenia manipulacyjne – układanie klocków, puzzle, zapinanie guzików, wiązanie sznurówek,

      zabawy przy muzyce – naśladowanie ruchów, taniec i reagowanie ruchem na tempo muzyki,

      aktywność na świeżym powietrzu – spacery, zabawy na placu zabaw, biegi i zabawy terenowe,

      ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej – rzucanie do celu, przenoszenie przedmiotów, nawlekanie koralików.

      Najważniejsze: aktywność powinna być dostosowana do wieku i możliwości dziecka oraz mieć przede wszystkim formę zabawy i przyjemności z ruchu. 

      Rozwijanie sprawności manualnej również wchodzi w skład rozwoju ruchowego, a więc dbałość o rozwój motoryki małej u dzieci 6-letnich ułatwi im start w szkolne mury - oto przykłady  ćwiczeń:

      wycinanie po linii prostej, falistej i po prostych kształtach,

      rysowanie szlaczków, wzorów i różnych figur,

      malowanie pędzlem, palcami, gąbką i patyczkami,

      lepienie z plasteliny, modeliny lub masy solnej,

      nawlekanie koralików, przewlekanie sznurków i wiązanie kokardek,

      przypinanie klamerek i spinaczy,

      układanie puzzli oraz drobnych konstrukcji z klocków,

      składanie, zgniatanie i formowanie papieru,

      kolorowanie małych powierzchni z zachowaniem konturów,

      wykonywanie prostych czynności samoobsługowych – zapinanie guzików, zamków, posługiwanie się sztućcami,

      prace przyrodnicze – przesypywanie ziemi, sadzenie nasion, podlewanie roślin,

      wykonywanie prac plastycznych wymagających łączenia kilku technik.